Uyuni

Door het verlaten landschap rijden we naar het zuiden.
Bij een doorwaadbare plek staat een zware vrachtwagen onbeheerd vast. Deze waarschuwing mag niet baten....
Zo bereiken we ons hotel, 10.650 km van huis.

Een treinenkerkhof levert een desolaat landschap.
65 jaar oud afval tot bezienswaardigheid verheven.
Een blik op vergane glorie, door de woestijn geconserveerd.
De restanten van een bloeiend transportkruispunt toen de mijnen nog volop delfstoffen leverden, zoals zilvererts.

Wat verder in deze woestijn liggen de zoutvlakten.
Met zijn 12.000 km² de op één na grootste zoutvlakte ter wereld.
40.000 jaar geleden was deze vlakte op 3650 meter hoogte een enorm prehistorisch meer.
Het bestaat nu uit rond de 10 miljard ton zout, waarvan elk jaar 25.000 ton wordt 'geoogst' door de lokale bevolking.
De opbrengst geeft hen een minimaal bestaan, maar omdat de mijnindustrie is ingestort, zijn er weinig alternatieven.

Midden op de vlakte, na een tocht van 75 km met een jeep, bereiken we een voormalig koraaleiland, Incahuasi.
Waarom het ook wel Cactus Island wordt genoemd is duidelijk.
Met een bijzondere begroeiïng een heel bijzondere uitkijkpunt.