Vanaf nu rijden we in zuidoostelijke richting.
De highway heet niet voor niets de 'Icefields Parkway', dit is het
gebied van het Columbia Icefield met een aantal gletsjers.
Eén daarvan is de Athabasca gletsjer.
Hier staat een hike (voettocht) over het ijs op het programma.
De gids laat ons ruim vóór de rand van de gletsjer de markeringen zien, die aangaven tot hoever het ijs vroeger helemaal liep.
Diepe krassen in de keiharde rots zijn de getuigen van de enorme
kracht waarmee de gletsjer grote rotsblokken verplaatsten.
Aan de rand van het ijs zie je ook goed hoe dik de laag puin is die
door het ijs wordt meegevoerd.
De ijslaag smelt en het puin komt steeds meer bovenop te liggen.
En daaronderuit, een snelstromende ijskoude rivier smeltwater.
En dan via een smalle plank voorzichtig het ijs op.
Alleen onder leiding van een ervaren gids voor en achter.
Dit naar aanleiding van enkele noodlottige ongelukken, waarbij
toeristen in de ijsspleten verdwenen...
Nu zie je pas hoe enorm alles is.
Bijzonder om hier een wandeling van ruim twee uur over maken.
Natuurlijk angstvalllig bij de spleten vandaan blijvend.
En af en toe aan een stevige arm in zo'n smeltkloof kijkend.